Wie de laatste jaren chef amusement bij publieke of
commerciële omroep is/was moet geselecteerd.
zijn op de belevingswereld van een 12 jarige.
De debilisering kan altijd nog een tandje erger.
De laatste parel aan de ketting is ‘verstoppertje’
spelen. Volwassen mannen en vrouwen met het
keurmerk B.N.er. Een keurmerk dat iedereen, die
een keer in beeld is geweest, zich meteen toe-
eigent.
(Aanbeveling):
(Omdat niemand die B.N’ers kent, zou het voor de
herkenbaarheid goed zijn, als ze net als koeien een
flap met een nummer in hun oor gestanst zouden krijgen.
zodat op een lijstje is na te kijken, wie en wat de nwe
BN’er is en voorstelt.)
Soit!
Volwassen zgn. B.N’ers dus, verstoppen zich,
aangemoedigd door over-enthousiaste, jolige
als mechanisch speelgoed opgewonden presentatoren,
in een wasmachine, kachel of hondenmand.
Voila! Weer een rol weggeveegd WC-papier.
Aan de ene kant beschouwt men het publiek als
volstrekt dom en onnozel, (Giga-ballen die deel-
nemers aan een spelletje een zwembad in ‘pushen.’
of 2 volwassenen kerels die elkaar met de vlakke
hand ‘knock out’ slaan. Knikkers die begeleidt door
mafkezen, die gillen en schreeuwen alsof ’t het winnende
doelpunt van het wereld-kampioenschap voetbal
betreft, zonder enige mogelijkheid tot beïnvloeding
van hoog naar laag rollen. Een creatieve armoede,
die veelal begeleid wordt door muzikale wansmaak
van de eerste orde.
Zouden verantwoordelijken weleens gekeken hebben
naar de tijdloze schoonheid van Tamara de Lempicka
of geluisterd naar Arooj Aftab, Elizabeth Shepherd,
het Libera me van Fauré of moeten we ze zien
als de banaan van Maurizio Catalan?
Televisie begon ooit met hoge ambities, zoals
kijkers niet alleen entertainen, maar via de
televisie-academie Teleac (…weer iets geleerd
vandaag), ook iets zinvols bijbrengen..
Oprichters van Teleac waren o.a. programma-makers
van het eerste uur Leen Timp en Erik de Vries.
Er werden tientallen cursussen aangeboden, over:
talen leren, gezondheid, omgaan met computers,
economie, etiquette, besturen, kunst, fobiën,
tot en met een cursus vliegeren.
Schrijvers van naam en faam beleefden veel plezier
in een programma over taal: ’Hou je aan je woord’
In het panel o.a.: Hella Haasse, Godfried Bomans,
Harry Mülisch, Victor van Vriesland, Annie M.G. Schmidt
Geestig, verrassend, intelligent en met een hoog
entertainment-gehalte
Een schrijver verschijnt nu alleen nog op televisie, om
een nieuw boek te promoten.
Ik wil maar zeggen, dat de programma-ambities, (voor
de komst van Producenten-televisie) een stuk hoger lagen.
Joop van den Ende had met TV-10 ook de ambitie om
kwalitatief hoge producties te produceren.
Hij trok daarvoor de beste mensen aan van de Publieke
Omroepen. Helaas werd Joop geen licentie gegund, maar
wel, de cowboys van Veronica. Die kregen een licentie,
maar hadden, geen programma’s. Een politieke schande
zonder weerga. Daar is het mis gegaan. De Cowboys
rotzooiden maar wat aan, totdat ze Joop zover kregen, om
voor hen te gaan produceren.
Maar Joop had andere ambities dan televisie-programma’s maken.
Uiteindelijk moesten er adverteerders gelokt worden, om
de programma’s, de salarissen, en de aandeelhouders te
betalen.
In de loop der jaren is gebleken, dat de onbenulligste
programma’s, zoals familie-soaps of simpele spelletjes
goed genoeg waren om tegen weinig productie-kosten,
veel publiek te trekken.
Series als de Roelvinkjes, de Bevertjes, de Frogertjes,
en nu komen daar ook nog de Kroesjes bij, leveren geld op.
Evenals onbeschoftheid, de grote bek, intimidatie, ruzie, sex,
daten, beledigen en rechts gebral. Kwaliteits-producties zijn hoge uitzondering, die bestaan voor een groot deel uit aankopen en zijn vooral ’s nachts te zien op NPO2 extra. Prachtige documentaire’s over muziek, dans, kunstenaars in verschillende disciplines, beeldende kunst, jazz, geweldige concerten etc.
Dus zolang het nog kan, bezoek NPO2 extra (vooral ’s nachts!)
Bob Rooyens
juili 2026