TV-Beelden

       
 

26.2.2015
Dit jaar ontvangt Ria Bremer, voor haar bijzondere
bijdragen aan het bespreekbaar en inzichtelijk
maken van ingewikkelde medische ingrepen en
problemen, de televisie oeuvre-award.
Zeer terecht natuurlijk.
In het rondje, dat ze de afgelopen tijd langs een
paar televisieprogramma's gemaakt heeft, werd nog eens
goed duidelijk hoe serieus, empatisch, betrokken en
verantwoordelijk Ria en de motor en organisator
achter de schermen Mieke Benda omgingen, met de
mensen die bereid waren hun ernstige medische
problematiek te tonen.
Met de keuze ben ik het dus van harte eens.
Met de wijze waarop de organisatie achter de prijzen
daarentegen omgaat met eerdere laureaten, ben ik
wat minder te spreken.
Zie hieronder:

Op 13 februari j.l. ontving ik onderstaande uitnodiging:

       
  tvbeeldenuitnodiging        
 

Vorig jaar ontving ik ook zo’n uitnodiging en dacht, als je al
enige waarde hecht aan een prijs die je door collega’s uit het
vak is toegekend, dan bevestig je met je aanwezigheid, dat je
die eer waardeert.
Er zijn maar een handje vol ‘oeuvre award’ winnaars en ik ging
van de veronderstelling uit, dat de ‘organisatie van de TV
beelden’ die gekroonde juweeltjes van de Nederlandse
Televisie, met enige egards en honneurs zou ontvangen.
Een eretafeltje, in de nabijheid van de nieuw te
kronen laureaten, met exquise hapjes en een fluitje
champagne, leek mij voor de hand liggend. Wat is anders de
waarde van een prijs, als je er zelf geen waarde aan toekent.

Nou wist ik natuurlijk wel, dat zoiets niet zou gebeuren.
Nederland kent nauwelijks traditie in het eren van prijs-
winnaars.
Van de organisatie van ‘De TV-beelden’ (whoever they may
be) verwachtte ik wat dat aangaat ook niks en daarin werd ik
ook niet teleurgesteld.
De Kromhouthal was een leuk aangeklede lange pijpenla.
Aan de bar werd royaal geschonken en vrienden en collega’s
lachten naar elkaar met de grijns van de chimpansee en
schreeuwden daarbij onverstaanbare teksten.
De uitreiking van de prijzen ontsteeg maar net het niveau van
de schuifdeuren en dat laatste is dan voornamelijk nog
te danken aan het talent van degenen die de prijzen
uitreikten.
Om die uitreiking te kunnen zien, was voor mede oeuvre-
award draagster Ireen van Ditshuyzen en voor mij en mijn fraaie
begeleidster een plaatsje gevonden, op de achterste rijen.

Hoewel de uitnodiging anders deed vermoeden, wordt er
dus merkbaar geen prijs gesteld op je aanwezigheid.
Niet erg, één keer gaan volstaat dan.
Dit jaar kreeg ik met dezelfde ronkende tekst die refereerde
aan mijn oeuvre-award, opnieuw een uitnodiging.
Ik heb daar niet op gereageerd.
Een paar dagen later kreeg ik een bevestiging dat mijn aanmelding
was ontvangen(?!)
Weer een dag later bleek dat de uitnodiging een gunst betrof.
Ik las dat de belangstelling overweldigend is en als ik niet snel
zou bevestigen, dan zouden de mij aangeboden plaatsen

naar een ander gaan.
Hûh!!??
!Toen was ik het zat en heb ik de Organisatie van de TV-beelden 
onderstaand mailtje gestuurd waarop ik overigens geen reactie heb
gekregen:

       
  mailtvbeelden        
 

Nooit meer iets gehoord.
Mocht jij wel iets horen, dan is het mijn schaterlach!