Bert (v.d. Veer) De Televizier-Ring en Nipkowschijf
   
 
pijp
   
 

De Televizier-Ring was en moet een televisiefeestje blijven voor
publiek en programmamakers in het populaire segment.
Onvergelijkbare genres, giebelen, zingen of lullen tegen
elkaar in een strijdperk waar bijdehante trucjes, foefjes en
manipulaties, soms vilein, soms schaamteloos brutaal, worden
gebruikt om aandacht te trekken.
Zo'n verkiezing is onderhevig aan allerlei imponderabilia.
Een programma dat niet rond de ringverkiezing wordt
uitgezonden, heeft nauwelijks kans. De voorkeur en
waardering van het publiek wordt bepaald door het
korte termijn geheugen.
Representatief voor de bevolking is de verkiezing niet.
(Jongeren kijken niet, ouderen weten niet hoe ’t
mobieltje of de computer werkt en geloven het wel.)
In zekere zin is de verkiezing een tombola.
Nieuwe regels staan propaganda toe voor het eigen
programma. In die zin is de Televizier-Ring intussen
medeplichtig geworden aan oprukkende beeldvervuiling.
Naast logo’s en promo’s, wordt ‘t ‘kijkplezier’ in toenemende
mate verziekt door tekstcrawls en ideetjes die dampen van
de eigen roem. 
Schaf dat maar af!

Nou is entertainment niet het evangelie van de werkelijkheid
noch dat van de onaantastbare waarheid.
Entertainment is manipulatie.
Het strijdperk van dit jaar werd gevuld met een briljante
goocheltruc waarbij het stuiptrekkende format van de
talenttest, als Lazarus herrees.
Daarnaast een programma dat ons als een spannende
detective laat geloven dat in ieder van ons een doortrapte
leugenaar schuilt en tenslotte een potje venijnige kroegpraat
over voetbal aan de stamtafel.
Over ’t ‘gala’ kan ik niet zoveel zeggen. Behalve een enkel
zapmomentje ben ik jaren geleden al afgehaakt bij de
incestueuze omhelzingen van elkaars creatieve geestes-
producten. Al dat soort programma’s zijn afgelebberde
vormen van de Oscar-uitreiking en nooit op zichzelf staande
hoogstandjes van origineel entertainment.

Geen reden om je druk over te maken, totdat ik vanmorgen
las dat Bert van der Veer wordt bedreigd.
Wat heeft hij in Godsnaam gedaan?
Heeft hij stelling genomen tegen de Islam?
Heeft hij barricaden beklommen om beursmanipulatie door
vileine speculanten aan de schandpaal te nagelen?
Maakt hij zich kwaad over hondenpoep op straat?
Heeft hij zijn kapper beledigd?
Heeft hij in een schokkende, provocerende stijl een
vraaggesprek geregisseerd?
Welnee!
Hij dreigt het slachtoffer te worden van zijn ergernis over het
winnende programma. Bert vindt Voetbal International een
programma van ordinaire kroegpraat, zonder production
value.
Hij is het daarom niet eens met de keuze van het publiek.
Daarom vindt Bert dat de spelregels voor de verkiezing van
de Televizier-Ring moeten worden aangepast. 
’t Kan volgens hem niet zo zijn, dat ’t publiek een programma
kiest naar eigen goeddunken.
Een publieksprijs is mooi, maar als de keuze niet overeenkomt met
die van Bert, dan kan je het publiek niet langer zelf laten
uitmaken aan welk programma de prijs moet worden toegekend.
Production value is het toverwoord dat moet voorkomen
dat ordinaire kroegpraat er met de ring vandoor gaat.
En omdat ’t publiek geen idee heeft wat production value
betekent, ziet hij een taak weggelegd voor professionals
(ik veronderstel dat hij bedoelt mensen als hijzelf) om
zo’n begrip, dat helemaal niets garandeert, te gebruiken
om subjectief, stemmen toe te voegen of af te trekken.
Tot zover Bert’s redenering.
Volslagen idioot, maar dat doet er nu even niet toe,
want nog veel idioter en ziekelijker is het natuurlijk, dat
Bert’s leven door het geven van zijn mening wordt bedreigd.
Dat is ernstig!
Bert zei ’t allemaal aan zijn eigen stamtafel.
Een man met een snor en een sterk ontwikkeld demagogisch
talent verwaterde Bert’s protest tot een onbeduidend plasje.
‘Wat jij moet doen’, zei de man ‘jij moet je eigen Bert van der
Veer Award beginnen.
Toen gebeurde er iets wonderlijks.
Bert zei dat die prijs al bestond en Nipkowschijf heet.
Nou ben ik zelf onderscheiden met de Nipkowschijf maar
heb die in de verste verte nooit met Bert geassocieerd.
Bert zelf, is bij mijn weten, nog nooit onderscheiden voor zijn
bijdragen aan de televisie.
Allemaal niet erg.
Talloze collega’s die avontuurlijker en origineler zijn
aangelegd dan Bert, winnen ook geen prijzen. Maar ’t is echt
verkeerd als in de Nipkowschijfjury actieve programmakers
mee gaan bepalen wie de onderscheiding verdient. Dat waren
tot nu altijd televisiejournalisten en nooit regisseurs die er
als journalist een beetje bijklussen of andersom.
Typisch gevalletje van de slager die zijn eigen vlees keurt.
Als ’t gaat om ’t veranderen van de spelregels, dan lijkt ’t me
veel belangrijker om de samenstelling van de Nikpkowschijf
jury zuiver te houden.
Dat is een verplichting tegenover de voorgangers van de
huidige jury en een verplichting aan de zuiverheid van de prijs.

26.10’11